Uzależnienie od hazardu jak pomóc

Uzależnienie od hazardu jak pomóc
| | 0 Comments

Odczuwasz pokusę wstąpienia do punktu LOTTO i zakupu loterii? Wyobrażasz sobie łut szczęścia wyrażany w kilku cyfrowej wygranej? Może ktoś z bliskich Ci osób cyklicznie odwiedza kolektury i skreśla numerki? Od sporadycznego kupowania loterii do poważnych problemów zdrowotnych droga niedaleka. W jej trakcie może dojść do szeregu życiowych katastrof, żeby wymienić tylko kolosalne długi, rozpad rodziny i myśli samobójcze. W takich sytuacjach odwyk hazardowy staje się wyższą koniecznością. Czym jest hazard? Jakie fazy uzależnienia wyróżniamy w przypadku hazardu i jak wygląda proces leczenia uzależnienia od gier na pieniądze? Odpowiemy sobie na szereg postawionych pytań w tym artykule.

Czym jest hazard?

Zacznijmy od wyjaśnienia pojęcia hazard. Najprościej rzecz ujmując, są to wszelkie gry za pieniądze. Obstawianie zakładów bukmacherskich, korzystanie z jednorękiego bandyty, skreślanie numerków w loteriach LOTTO, namiętne gry w pokera, to wszystko wchodzi w skład hazardu. Z języka francuskiego termin ten oznacza zwyczajny łut szczęścia. Udział w grach hazardowych nie ma żadnego związku z szeroką wiedzą na dany temat ani specjalnymi umiejętnościami. Polega on na obstawianiu sum pieniędzy możliwych do stracenia. Sporadycznie zrealizowany zakup loterii w kolekturze nie jest jeszcze symptomem patologicznego uzależnienia, ale przegrywanie coraz większych kwot w kasynach już je znamionuje. W przypadku, gdy człowiek uzależnia swoje samopoczucie od kopa adrenaliny, którego zapewnia gra za pieniądze, wpada w poważne tarapaty. Rosną niemożliwe do spłacenia długi i cierpi na tym życie osobiste. Jeśli ten opis pasuje do członka Twojej rodziny, wiedz, że konieczny będzie odwyk od hazardu. Bagatelizowanie problemu może mieć poważne konsekwencje, jeśli nie teraz, to w najbliższej przyszłości. Przeczytaj, proszę o czterech fazach rozwoju uzależnienia od gier losowych, by uzmysłowić sobie, o jak poważnym problemie mówimy.

Cztery fazy upadku

Uzależnienia od hazardu występuje w czterech fazach. Warto jest wiedzieć, jak wyglądają klasyczne zachowania osoby uzależnionej i z czym one się wiążą na poszczególnych etapach. Zaczynajmy.

  • Faza I. Tak zwana faza zwycięstw. Początkujący hazardzista wierzy w uśmiech losu i przeznacza niewielkie, możliwe kwoty do obstawienia zakładów lub gier. Nawet niewielka wygrana wpędza go w stany euforyczne. Wykazuje niezmąconą wiarę w wygraną i z czasem stawki wykładane na stół są coraz wyższe.
  • Faza II. Nazywana jest fazą strat. Hazardzista przeznacza spore sumy pieniędzy na grę i traci coraz więcej. Kombinuje skąd wziąć środki na dalszą grę, przez co zaniedbuje coraz więcej aspektów swojego życia. Traci na tym to, co stanowi o jego życiu. W odstawkę idą hobby, praca, rodzina i życie towarzyskie.
  • Faza III. To faza desperacji. Gracz na tym etapie popada w poważne problemy natury finansowej. Wpada w spiralę zadłużeń, nie opłaca rachunków, ani wierzycieli. Nie potrafi już sprawować kontroli nad własnym życiem. Powoduje to utratę pracy i najbliższej rodziny. Człowiek taki zaczyna odczuwać głębokie poczucie winy spowodowane swoim uzależnieniem od gier liczbowych.
  • Faza IV. Na tym etapie dochodzi do utraty nadziei. Nie widząc światełka w tunelu i będąc świadomym konsekwencji swoich czynów, hazardzista wpada w głęboką depresję, która może się skończyć samobójstwem.

Zestawienie faz uzależnienia od hazardu pozwoli Ci wyrobić świadomość istoty tej przypadłości. Ofiarą tego uzależnienia bywa przeważnie człowiek o niskim poczuciu własnej wartości, o skłonnościach narcystycznych. Reguła jest taka, że im szybciej podamy pomocną dłoń osobie cierpiącej na uzależnienie od gier, tym szybciej ona z tego wyjdzie. Niezbędne będzie skierowanie osoby uzależnionej do ośrodka leczenia hazardu.

Jak pomóc hazardziście?

Niestety nie obejdzie się bez właściwie przeprowadzonej terapii uzależnień od hazardu. Warunkiem niezbędnym do wyjścia z nałogu jest świadomość istnienia problemu i chęć zmiany stanu rzeczy. Nałogowiec musi po prostu chcieć wyjść z tego jakże autodestrukcyjnego stanu. Jak zostało to już wspomniane w powyższym ustępie, im wcześniej hazardzista zdecyduje się na leczenie, tym mniej drastyczne środki zostaną podjęte w celu leczenia. Jeśli widzimy zjawiska odpowiadające czwartej fazie uzależnienia, wiedzmy, że to ostatni alert. Faza utraty nadziei może skończyć się śmiercią osoby cierpiącej na hazard. Jeśli chcemy pomóc, nie czekajmy. Niezbędne będzie skierowanie hazardzisty do ośrodka uzależnień od hazardu. Na miejscu osoba dotknięta tym uzależnieniem przejdzie przez cykl psychoterapii. Nauczy się radzić w zupełnie inny sposób ze stresem, pozna źródła swoich problemów i nauczy preferowanych technik relaksacyjnych. Wielce pomocne będzie zaangażowanie uzależnionego w proces leczenia. Podobnie jak to jest z leczeniem alkoholizmu, istnieją specjalne grupy wsparcia. Uczestnictwo w takowych pomaga stanąć na nogi osobie chorej. W trakcie leczenia i to w sumie warto podkreślić, istotnym punktem jest pomoc w ułożeniu planu spłaty długów.

Podsumowanie

Hazard jest poważnym uzależnieniem, który w końcowym etapie kończy się nawet śmiercią osoby uzależnionej. Jeśli osoba dotknięta tym problemem jest go świadoma i wyraża chęć zmiany, konieczne jest skierowanie jej do ośrodka leczenia uzależnień od hazardu. Cykl zajęć z psychologiem i zaangażowanie chorego może przynieść bardzo dobre rezultaty. Za pomocą wykwalifikowanych psychoterapeutów i zajęć grupowych ma szansę zmienić nawyki myślowe i sposób radzenia sobie ze stresem.